مدیریت

🔵طبق یک سنّت دیرینه، همه ساله همزمان با آغاز زمستان، مردم توصیه به مصرف کمتر گاز و با آغاز تابستان، توصیه به مصرف کمتر برق و آب می شوند. به عبارت بهتر، مردم دقیقاً همان زمانهایی که به آب، گاز و برق نیاز مبرم دارند باید در مصرف آنها صرفه جویی نمایند!
این در حالیست که در سایر فصول، چنین توصیه ها و محدودیت هایی وجود ندارد.
🟢سئوال مهم آن است که اگر صرفه جویی در مصرف گاز امر پسندیده ای است که قطعاً هست، چرا فقط در فصل زمستان باید این صرفه جویی اتفاق بیفتد. هیچگاه در فصل زمستان مردم توصیه به صرفه جویی در آب و در تابستان، سفارش به صرفه جویی در مصرف گاز نمی شوند.
🟣از لحاظ روان شناختی، این بدان معناست که مردم، ۹ ماه از سال تلنگری در باب صرفه جویی در آب و گاز از سوی رسانه ها و دولتمردان دریافت نمی کنند و به ناگاه، مواجه با موج عظیمی از درخواست های صرفه جویی و تهدید به قطع خدمات می شوند. 
🔵شهروندان، ۹ ماه به مصرف بدون محدودیت عادت می کنند اما ۳ ماه باید ترک عادت کنند آنهم در اوج نیاز! آیا واقعاً چنین چیزی در عمل امکان پذیر است؟ قطعاً نه. 
🟣دعوت به صرفه جویی نباید محدود به ایّام اوج مصرف گردد. فرهنگ سازی واقعی و پایدار زمانی رخ خواهد داد که توصیه به صرفه جویی، منوط و مشروط به زمان و مکان نگردد. اگر مردم یاد گرفتند که در تابستان در مصرف گاز و در زمستان در مصرف آب صرفه جویی کنند آنگاه می توان از آنها انتظار داشت در ماههای پرمصرف، صرفه جویی پیشه کنند...
#صرفه_جویی #گاز #آب #برق #دکترمهدی_صانعی

🟣امروز کانون ارزیابی داشتیم برای یکی از بانکهای بزرگ کشور. از یکی از داوطلبان خانم که دارای سابقه کاری حدود یکسال بود پرسیدم: برای شما طی کردن دقیق فرایند انجام کار مهمتره یا دستیابی به نتیجه؟ پاسخ زیبایی داد.‌ گفت: باید از مسیر لذت برد اما شوق رسیدن به مقصد را هم نباید از دست داد!
گاه، جذابیت های مسیر، ما را از شوق رسیدن غافل می کند و گاه، شوق رسیدن، اجازه لذت بردن از مسیر را به ما نمی دهد.
 🔵منظورش این بود که باید هم به شیوه و فرایند انجام کار اندیشید و از آن لذت برد و هم، نباید از نتیجه غافل شد. 
نکته بسیار مهمی است. گاه ما آنچنان غرق در مراحل انجام کار می شویم که از نتیجه غافل می شویم. گاه نیز صرفاً به نتیجه می اندیشیم و هیچگونه توجهی به نحوه حصول نتیجه نمی کنیم....
#کانون_ارزیابی #دکتر_مهدی_صانعی

🔵سئوال: چرا در ایران بطور همزمان چند شرکت مختلف در تلاش برای ساخت واکسن کرونا هستند؟! آیا این مصداق بارز موازی کاری و فرصت سوزی نیست؟ یا نشان از هوشمندی ماست؟ 
مهمترین شرکتهایی که در تلاشند تا به واکسن کرونا دست یابند عبارتند از:

۱- واکسن مشترک موسسه انستیتو پاستور و موسسه فینلای کوبا(واکسن سوبرانا)

۲- واکسن موسسه شفا فارمد (واکسن کووبرکت): فاز ۳ در افراد بالای ۱۸ سال

۳- واکسن موسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی(واکسن کووپارس) 

۴- واکسن موسسه میلاد دارو نور(واکسن فخراواک) 

۵- واکسن ساخت شرکت تحقیقاتی و تولیدی سیناژن

بر خلاف سایر کشورها، در ایران، چندین شرکت بطور همزمان در تلاش برای ساخت واکسن هستند، چرا؟

الف) فناوری هر یک از واکسنها متفاوت است.

ب) برای جلوگیری از رانت، فساد و سودجویی یک گروه خاص

ج) یک شرکت به تنهایی قادر به تولید واکسن به اندازه نیاز کشور نیست.

د) برای کاهش ریسک. چند شرکت، کار تولید واکسن رو شروع کردن تا بالاخره یکی به نتیجه برسه. کار از محکم کاری عیب نمی کنه. حال این سئوال پیش میاد که شروع کردن یک پروژه مشترک بین شرکتها، کار را زودتر به نتیجه می رساند یا جداگانه کار کردن هر کدام از آنها؟

ه) فرصت سازی برای صادرات

و) رقابت همزمان چند شرکت موجب خلاقیت شده، سرعت کار را بالا برده و زودتر به نتیجه می رسند و واکسن را می سازند.

ز) رقابت چند شرکت موجب کاهش قیمت نهایی واکسن شده و شهروندان منتفع خواهند شد.

ح) سود سرشار نهفته در واکسن کرونا، شرکت های مختلف را وسوسه کرده تا وارد تولید واکسن شوند.

ط) شرکت های ایرانی، کار تیمی بلد نیستند و نمی توانند از طریق تشکیل یک‌ کنسرسیوم، در کنار یکدیگر و با بهره گیری از ظرفیت جمعی، واکسن کرونا را بسازند. همه اینا ناشی از بی اعتمادی به همدیگر است.

ی) توان تخصصی بالای دانشمندان ایرانی و حضور آنها در شرکتهای مختلف، این امکان را به شرکتها می دهد که از لحاظ دانش فنی، بتوانند به ساخت واکسن کرونا ورود کنند.

ک) جلوگیری از شکل گیری انحصار توسط یک شرکت خاص

ل) عرض اندام در برابر جهانیان و نشان دادن قدرت کشور در حوزه پزشکی به آنها

م) ضعف و ناتوانی نهاد سیاستگذار در اتخاذ یک سیاست فراگیر ملّی

ن) همه موارد

ص) هیچکدام

ع) اصلاً به ما چه ربطی داره!😄

■گزینه یا گزینه های موردنظر شما کدامند؟
●بجز موارد فوق، دلیل دیگری برای تلاش همزمان چند شرکت برای ساخت واکسن کرونا می شناسید؟
■واقعاً ما سیاست درستی در پیش گرفته ایم یا سایر کشورها؟
#کرونا #واکسن_کرونا #کووبرکت #سوبرانا #فخراواک #کووپارس #سیناژن #دکتر_مهدی_صانعی

🟣گاهی عادی، غیرعادی است!
از پرواز می ترسم اما نه زیاد.‌ بواسطه نوع کارم، گاه و بی گاه سوار بر هواپیما می شوم و برای امور مشاوره، تدریس و پروژه به شهرهای مختلف سفر می کنم.
گاه که هواپیما دچار تکان هایی می شود، ترس نیز آرام آرام بر من غلبه می کند. در این شرایط، خلبان ها دو گونه اند. برخی به توضیح شرایط و دلایل تکانها برای مسافرین می پردازند امّا برخی دیگر، بدون هیچ توضیحی سکوت اختیار می کنند. 
من عاشق خلبانهای گروه اوّل هستم، چون با توضیحات شان، ترس را تمام و کمال از من می گیرند و آرامشی عمیق به من هدیه می دهند. امّا گروه دوم، هر چه بیشتر سکوت اختیار می کنند من نگران تر می شوم و کم کم باورم می شود که انگار، اتفاقی ناخوشایند در حال وقوع است. البته خوشبختانه تاکنون این اتفاق ناخوشایند رخ نداده است.
نکته اینجاست که تکان های هواپیما حین پرواز، برای خلبانان، امری کاملاً عادی است امّا برای بسیاری از مسافران، غیر عادی!
همه ما به تناسب شغل خود، به اموری عادت کرده ایم و آنها را طبیعی می پنداریم، غافل از آنکه همین ها، اسباب آزار و اذیت دیگران اند. 
از آنچه گفته شد ۲ نکته مدیریتی می توان استنباط کرد:
۱. هر چه در زمان سختی ها و بحران، مدیران با پرسنل خود، بیشتر ارتباط بگیرند و شرایط را برای آنها تشریح نمایند آرامش بیشتری بر کارکنان و سازمان حاکم خواهد شد.
۲. یکی از دلایل اصلی شکل گیری نارضایتی، مواردی است که از نظر مدیران و کارشناسان، "عادی"، ولی از نظر ارباب رجوع و مشتریان، "غیرعادی" است. برای رفع معضل "عادی انگاری"، باید مصادیق آن را شناخت. البته، عادت و خو گرفتن،  انجام این مهم را صعب و دشوار می کند اما ضروری است همه ما به این سئوالات مهم پاسخ گوئیم که: "از نظر من در محیط کار، چه چیزهایی عادی است و چرا؟" آیا امور عادی من از نظر دیگران هم عادی است؟ و چه آسیب هایی به آنها می زند؟
#خلبان ،#پرواز #هواپیما #درسهای_مدیریتی
#دکترمهدی_صانعی #تعالی_رفتار_مدیران