🔴پس از وقوع هر حادثه تلخی، دلهای ایرانیان بیش از پیش بهم نزدیک می شود. شهادت حاج قاسم یکی از آنهاست. شهادت آن یگانه سردار، دلهای ایرانیان را به درد آورد و بهم نزدیک کرد.... امّا، چه سازم به خاری که در دل نشیند...
🔵برکات خون حاج قاسم خیلی زود نمایان شد. اولین برکت خون آن شهید والامقام، نزدیکی دلهای ایرانیان بود. افراد دارای نگاهها و تفکرات متفاوت، از شهادت او، ابراز ناراحتی کردند، بیانیه دادند و داغدار اویند. این سرمایه بزرگی است.
🎯خون حاج قاسم می رود که شکاف ایجاد شده بین حاکمیت و مردم پس از حوادث تلخ آبانماه را ترمیم نماید و تبدیل به نماد وحدت و یکپارچگی ایرانیان گردد؛ به شرط آنکه بدانیم چگونه از این سرمایه اجتماعی خلق شده مراقبت نماییم.
🔴خون حاج قاسم، توان به خط کردن بیش از پیش آحاد جامعه در دفاع از جمهوری اسلامی، شکل دهی مشارکت حداکثری در انتخابات اسفندماه و در یک کلام، رفع دلخوری مردم از حاکمیت بابت مشکلات معیشتی ماههای اخیر را دارد؛ به شرط آنکه قدر آنرا بدانیم.
🔵مسئولیت حفظ این سرمایه در وهله اول، متوجه تمام کسانی است که تریبونی در اختیار دارند. در راس آن، صدا و سیما، ائمه جمعه و جماعات، روزنامه ها و سایت های خبری، سیاستمداران، نمایندگان مجلس، اعضای دولت و .... قرار دارند.
⛔به احترام خون آن شهید عزیز، باید از زدن هرگونه حرفی که بوی تفرقه از آن به مشام آید، موجب رنجش و آزار فرد یا گروهی شود و ... پرهیز کرد. تریبون های یک طرفه در انحصار گروههای خاص با تفکر خاص را باید کنار گذاشت. تریبون های عمومی باید محلی باشد برای اعلان افکار و عقاید همه ایرانیان.
🎯 در شرایط امروز، هیچ چیز به اندازه نام های *ایران و حاج قاسم* قدرت و توان یکپارچه سازی ایرانیان، با هر گونه دین و مذهب و سلیقه سیاسی و ... را ندارد.
🧿بررسی منش و روش حاج قاسم نشان می دهد که او با سعه صدر با هر نوع فکر و سلیقه، کنار می آمد و کار می کرد. همین ویژگی ممتاز او بود که از او رهبری کاریزما و فرمانده ای موفق ساخته بود.
🔴اکنون حاج قاسم، اسوه وحدت و همدلی ایرانیان است. مراقبت از آن وظیفه هر ایرانی است که قلبش برای این مرز و بوم در سینه می تپد.
🔵امروز حاج قاسم متعلق به همه ایرانیان است. او متعلق به هیچ قوم و قبیله و گروه خاصی نیست. کاش می شد پیکر او را در مراکز همه استانها تشییع کرد تا آنگاه میزان ارادت مردم به آن شهید عزیز، بیش از پیش بر جهانیان آشکار گردد
